เขียนคำไว้อาลัยถึงน้องหลิวหรือเป็นกำลังใจให้กับลูกและครอบครัวของเธอได้ที่นี่ ตัวเลือก

[iam.mam]

ขอขอบคุณทุกๆ คนแทนน้องหลิวและครอบครัวด้วยนะคะ
สำหรับทุกกำลังใจที่มีให้กับเธอและครอบครัว

หัวใจนี้...ไม่มีพอ 2
จากบันทึก : เวลาช่วงสุดท้าย

วางแผงแล้ว
หากเดินผ่านแผงหนังสือฝากแวะหยิบดู
และช่วยอุดหนุนกันด้วยนะคะ

นอกจากจะได้หนังสือกลับไปอ่านกันแล้ว
ยังได้บุญอีกด้วยนะคะ
เพราะทางสำนักพิมพ์ได้มอบค่าลิขสิทธิ์นักเขียนทั้งหมดให้กับทางครอบครัวของน้องหลิว
เพื่อนำไปเลี้ยงดูน้องไซน์ ลูกสาววัย 5 ขวบของเธอ

[prowy]

เด่วจะไปหาซื้อแน่ๆค่ะ
ขอให้พี่หลิวนอนหลับให้สบายค่ะ

[Guest_JiBBiE_*]

อ่านจบแล้วนะค่ะ ตอนแรกคิดว่าคงไม่มีเล่มต่อ พอรู้ว่ามีรีบไปซื้อมาอ่านเลยค่ะ

เสียใจกับครอบครัวพี่เค้าด้วยนะค่ะ

จะเป็นกำลังใจให้

สู้ๆๆๆๆๆนะค่ะ

[Guest_koonsavang_*]

ก่อนอื่นต้องขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวคุณหลิวด้วยนะค่ะ..และขอเป็นกำลังใจให้ด้วย
ค่ะ
ดิฉันติดตามหนังสือของคุณหลิวมาทั้ง 2 เล่ม กล้าบอกได้เลยว่าทุกครั้งที่อ่านน้ำตาไหลได้โดยง่าย ยากที่จะบรรยายความรู้สึกได้ บทสรุปของหนังสือทั้งสองเล่มนี้ไม่มีอะไรหรือใครที่ถูกหรือผิด ทุกอย่างได้เกิดขึ้นและจบลงแล้ว สิ่งที่เหลือทิ้งไว้ในวันที่ไม่มีหลิวแล้ว คือเรื่องราวที่เธอพยามสื่อความหมายว่า "ขอโทษ" กับสิ่งที่เธอทำมา ซึ่ง ณ วันนี้ตัวดิฉันเองก็มิอาจรู้ได้ว่าถ้าดิฉันเป็นหนึ่งในนั้นดิฉันจะรู้สึกเช่นไรต่อเร
ื่องราวที่เกิดขึ้น จะรู้สึกเช่นไรกับหลิว แต่มนุษย์เราต้องมองไปข้างหน้าเสมอ หลิวเขามีเวลาแก้ตัวแค่นี้.."เขาทำดีที่สุดแล้ว " หลายคนอาจมองว่าหลิวสมควรได้รับผลกรรมแบบนี้..แต่นั่นละ.."ใครเป็คนตัดสิน " ใครกันเป็นคนตัดสินว่าถูกหรือผิด สิ่งที่เหลือในตอนนี้คือตัวละครทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับหลิว จะตัดสินการกระทำทั้งหมดของหลิวหรือแม้แต่ความรู้สึกผิดที่หลิวพยามสื่อถึง..ว่าอย่า
งไร หากจะอโหสิกรรมให้หลิวเพียงเพราะเธอได้จากโลกนี้ไปแล้วนั้น...มันคงไม่ได้ออกมาจากใจ
จริงๆ...คงเป็นเรื่องยากที่จะขอโทษใครแทนใครได้..สุดท้ายที่อยากจะบอกคือ..ขอแค่เข้าใ
จเธอ(หลิว)ก็พอ เข้าใจในสิ่งที่เธอทำไว้ครั้งสุดท้าย แล้วคุณจะพบคำตอบ
ส่วนไซน์ S-I-N-G แปลว่าเครื่องหมาย เธอเป็นเครื่องหมายเรื่องราวของแม่เธอ ขออวยพรให้เธอพบกับความสุขให้มาก..ทดแทนความดีให้กับแม่ของเธอ

[Guest_มณวิภา_*]

ซื้อเล่ม 2 มาอ่านแล้วค่ะ ร้องไห้หลายครั้งเลย ขอเป็นกำลังใจให้คุณตากับคุณยายต่อสู้ต่อไปน่ะค่ะ ขอบคุณคุณรติในเรื่องด้วยที่ทำให้คุณหลิวมีความสุขก่อนที่จะจากไป

[Guest_rung_*]

อ่านทั้ง2เล่มแล้ว เศร้าจัง ทำไม คนบนฟ้าชอบเล่นตลกกับชีวิตของมนุษย์ หลับให้สบายนะคะพี่หลิว

[Guest_rung again_*]

บางหน้าต้องอ่านซ้ำไปซ้ำมาหลายเที่ยว และบางหน้าต้องอ่านทั้งน้ำตา รู้เลยว่าพี่หลิวรักลูกมากๆ คิดว่าพี่คงเจ็บกับช่วงเวลาที่ผ่านมา หนูไม่คิดว่าพี่จะจากไปเร็วอย่างนี้ แม้ว่าไม่ใช่คนในครอบครัวแต่รู้สึกเสียใจกับการจากไปของพี่หลิว พี่เข้มแข้งนะถ้าเป็นหนูก็ไม่รู้ว่าจะเข้มแข็งได้เท่าพี่มั้ย ดีใจที่พี่ได้รับความรักจากคนที่พี่รักอย่างคุณรติ หนูอ่านเรื่องของพี่แต่ไม่เคยคิดเกลียดพี่เลยแต่กลับสงสารมาก พี่ให้ข้อคิดกับคนอ่านหลายๆเรื่อง เช่น อย่าใช้ชีวิตอย่างประมาท จะเป็นกำลังใจให้ตา ยาย กับคุณรติ ในการเลี้ยงน้องไซน์ และอยากให้ทางสำนักพิมพ์บอกข่าวคราวของครอบครัวนี้ต่อไป...จะคิดถึงพี่หลิวไว้ในความ
ทรงจำตลอดไป

[เกรซีเทพธิดาน้อย]

ก่อนอื่นก็ต้องขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวหลิวด้วยนะคะ และขอเป็นกำลังใจให้สู้ต่อไปนะคะ ขอบคูณที่ได้อุทิศเรื่องราวต่าง ๆ ได้เป็นแนวทางให้กับคนอื่น ๆๆ สามารถสู้กับชีวิตได้ต่อไป และขอชื่นชมในความรักของครอบครัว ที่มีแต่สิ่งดี ๆ และความรัก และการให้อภัย ที่ช่วยทำให้ชีวิตของหลิวได้พบกับความสุข

ระหว่างรอพนักงานอุ่นอาหารให้ ที่เซ่เว่นก่อนกลับเข้าบ้านก็แวะไปดูมุมหนังสือ เพราะตอนนี้กลายเป็นหนอนหนังสือไปแล้ว ตั้งแต่เริ่มหันมาสนใจเรื่องเดอะซีเคร็ต และก็เริ่มค้นหาความสงบภายในใจ คิดแต่เรื่องดี ๆๆ เพราะเชื่อว่า เราสามารถสร้างความสุขความสำเร็จให้กับตัวเองได้ ถ้าเราคิดเป็น และรู้จักปล่อยวางในชีวิต และรู้จักการให้ความารักโดยไม่มีเงื่อนไขใด ๆ หนังสือที่ซื้อมาก็กองเกือบทับหัวนอนหมดแล้ว เดินดูไปดูมา ก็เหลือบไปเห็นหนังสือเล่มใหม่ "หัวใจนี้ ไม่มีพอ จากบันทึก เวลาช่วงสุดท้าย" ก็ลองหยิบมาอ่านดู
ตอนแรกก็ไม่ได้คิดจะซื้อ เพราะดูก็ไม่เห็นจะเกี่ยวกับเรื่อง กฏของการดึงดูดเลย แต่พอลองอ่านที่คุณอนิศ โอสถานุเคราะห์ (บก.) เขียนไว้ท้ายเล่ม
ที่บอกว่า" นี่เป็นหนังสือเล่มที่ดีและสะเทือนใจที่สุด ทำให้ผมคิดอะไรได้อีกหลาย ๆ อย่างกับชีวิต และร้องไห้ถึงสามครั้ง กว่าจะจบมันลงอย่างสมบูรณ์"
ประกอบกับเคยได้ยินเรื่องราวของหลิว ตัวเอกในเรื่องมาบ้างคร่าว ๆ ว่า เป็นเรื่องของหญิงสาวที่ด้านหนึ่งเป็นผู้หญิงสาว สวย น่ารัก และเป็นดาวมหาวิทยาลัย ที่ดูเพรียบพร้อมไปทุกอย่าง แต่อีกด้านหนึ่ง เป็นโรคขาดผู้ชายไม่ได้ หรือที่คนเราเรียกว่า ฮีสทีเรีย และมีเหตุการณ์ที่ทำให้เธอเผลอไปมีสัมพันธ์กับพี่ชายตัวเอง และตั้งท้อง ทำให้ลูกที่เกิดมาพิการ ที่เรียกว่า ดาวน์ซินโดม (เขียนถูกเปล่าไม่รู้) ก็เลยคิดในใจว่า เรื่องราวมันเป็นแบบไหนนะ
ทำไม่ทำให้ผู้ชายคนนึงที่อ่านหนังสือถึงกับเสียน้ำตาไปถึงสามครั้ง และก็อยากรู้ว่าอ่านแล้วจะได้ข้อคิดอะไร ก็เลยหยิบติดมือไปจ่ายเงินพร้อมกับสะเบียงที่เตรียมไว้สำหรับคืนนี้
พอกลับถึงบ้านก็เลยนอนอ่านด้วยความอย่างรู้ ผลปรากฏว่า อ่านไปร้องไห้ไป จนนับไม่ได้เลยว่าเสียน้ำตาไปกี่ครั้ง รู้แต่ว่า พรุ่งนี้ตื่นไปทำงานต้องเป็นหมีแพนด้าแน่นอน
อ่านแล้วทำให้รู้สึกว่าเราโชคดีที่ได้เกิดมา มีชีวิตที่เราเลือกจะเดินได้และก็ต้องใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่า ก้าวไปในทางที่ถูกต้อง คิดดีทำดี เพราะทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับตัวเรา ผลที่เกิดขึ้นก็มาจากความคิด และการกระทำของเราเอง

พออ่านบันทึกของหลิว ทำให้รู้สึกว่าโลกนี้ยังมีอะไรดี ๆๆ ให้เราพบอีกมาก สิ่งร้าย ๆ ที่เคยผ่านมา เป็นเพียงแค่เสี้ยวหนึ่งของชีวิตที่ทำให้เราได้เรียนรู้และจะก้าวต่อไปอย่างเข้มแข้ง บางครั้งถ้าเราคิดท้อแท้กับชีวิต คิดว่าทำไมเราต้องเจอเรื่องไม่ดี ก็ขอให้เราหันไปมองคนรอบข้างที่เค้าอาจจะพบเจอในสิ่งที่ร้ายยิ่งกว่าเรา แต่เค้าก็ไม่ท้อถอย หรือเค้าอาจจะเคยทำอะไรที่ผิดพลาดมา แต่ก็สามารถรู้และดึงตัวเองกลับมาให้เป็นคนที่ดีได้ กลับมาเป็นคนที่มองโลกในด้านบวก เค้าสามารถเผชิญกับปัญหา และก้าวต่อไปอย่างมีความสุขได้
และที่สำคัญเราต้องรู้จักรักตัวเองให้เป็น และต้องมีความรักให้กับคนที่อยู่รอบตัวเรา
พออ่านจบคิดถึงพ่อแม่ และเทพธิดาน้อย (ลูกสาวที่น่ารักของเรา) มากๆๆ รู้สึกได้เลยว่าเรามีคนที่รักเรามาก ๆๆ อยู่ด้วย ชีวิตนี้ก็มีความสุขที่สุดแล้ว อยากให้ถึงวันศุกร์เร็ว ๆ จังจะรีบกลับไปกอดลูก ไปกราบพ่อแม่ และบอกรักดัง ๆๆ


ให้ความรักโดยไม่มีเงื่อนไขใด ๆๆ

ปล. เดี่ยวจะไปหาซื้อเล่มหนึ่งมาอ่านนะคะ สงสัยเสียน้ำตาอีกสามโอ่งแน่ ๆๆ

[Guest_Bunnyboy_*]

อ่า เป็นกำลังใจให้ครอบครัวของพี่หลิว และน้อง Sign นะครับ
เล่มแรกบอกตรง ๆ ว่าซื้อมาอ่านแล้วแบบ เหอ ๆ ชีวิตคล้าย ๆ กันอ่ะครับ ทุกคนมีด้านหนึ่งที่สวยงาม และอีกด้านที่ค่อนข้างมืดมน และหลงระเริง ผมก็เป็น ตอนนั้นก็แบบอ่านจบแล้วก็แอบ ๆ เอาความคิดพี่เค้ามาใช้ ตรงที่ว่าคิดว่าตัวเองเป็นก้อนหิน จมลงน้ำ มันไม่ใช่แค่ ตัวเราที่จมอ่ะ แต่มันส่งผลกระทบให้กลายเป็นคลื่นอีก ^ ^ พอคิดได้ก็พยายามทำตัวให้ดีขึ้น เปลี่ยนแปลงตัวเองอ่ะน่ะ แต่ก็ยังอารมณ์เหนือเหตุผล คิดแค่ว่าสนุกไปวัน ๆ เราหาง่าย ใคร ๆ ก็อยากสนุกกับเรา แต่พอกลับมานั่งคิดถึงผลเสียแล้วแบบ เฮ้ออ เศร้า อยากกลับไปย้อนเวลาจัง T^T แต่ก็คงทำไม่ได้ ก็ยังดีที่ไม่ได้อะไรร้ายแรง ถ้าร้ายแรงผมยังไม่รู้เลยว่าจะมีแรงสู้และเข้มแข็งอย่างพี่หลิวเหรอเปล่าอ่ะครับ อยากบอกว่าพี่หลิวเป็นตัวอย่างในการเตือนไม่ให้ผมทำผิดพลาดอีก ขอบคุณพี่นะครับ ผมหวังว่าผลบุญที่ผมเคยทำมาจะทำให้พี่ไปสู่สุขติสุขนะครับ ขอให้พี่มีความสุขมาก ๆ ค๊าบ

ปล.วันนี้พอเห็นเล่มสองแบบ เฮ้ยย รีบซื้อเลยทันที ตอนอ่านแค่ปกหลังอ่ะครับ น้ำตาซึมเลย กลับมานี่แบบใกล้สอบแล้ว อาทิตย์หน้า หนังสือเรียนไม่อ่านเลย อ่านเรื่องนี้ก่อนเลย ^^ จบมะกี้ ร้องไห้ไปประมาณสิบกว่ารอบอ่ะ อ่านหน้าไหน ๆ ก็เศร้า หันกลับไปคิดถึงแม่ และครอบครัวตัวเอง ต่อไปนี้ผมจะรักตัวเองแล้วครับแม่ แล้วผมก็จะรักแม่ให้มากขึ้นกว่าเดิมอีก รักแม่ครับ

[Guest_Bunnyboy_*]

หง่ะ พอพูดถึงรักตัวเอง ขอตัวไปอ่านหนังสือเรียนก่อนนะครับ ฮ่าฮ่าฮ่า สู้ ๆ จะจบแล้ว แล้วผมจะกลับมาค๊าบ

[prowy]

กลับมาอีกครั้งคะเพิ่งหาหนังสือได้เมื่อวานเมื่อคืนก็อ่านจนเช้าเลยรวดเดียวจบร้องไห
้ทุกหน้าตั้งแต่หน้าปกหลัแงแล้ว
ขอบคุณพี่หลิวมาหๆที่สอนอะไรหนูหลายอย่าง หนูอ่านแล้วอยากกอดแม่มากๆและก็อยากทำตวให้ดีๆอย่างน้อยวันข้างหน้าเราก้อไม่รู้ว่าเ
ราจะเป็นยังไง
ขอให้พี่หลิวสู่สุขคตินะคะไม่เจ็บไม่ปวดอย่างที่แม่พี่บอกไว้ หน้าสุดท้ายจากแม่พี่ที่เขียนทำเอาหนูร้องไห้ไม่หยุดเลยจริงๆ
ขอบคุณนะคะพี่ๆทีมงานที่ทำหนังสือดีๆแบบนี้ออกมาให้อ่านและขอบคุณพี่หลิวทีชีวิตของพ
ี่สอนอะไรหนูได้เยอะมากมาย
ขอให้ครอบครัวพี่รวมถึงน้องไซน์เข้มแข็งค่ะ

[chavaron]

ผมได้อ่านหนังสือ นี้เล่มแรก ( พิมพ์ครั้งที่ 24 ) รู้สึกว่า หลิว ..น่าสงสารมาก ที่สุด และเมื่อวาน 05-08-2008 ผมได้มีโอกาสไปเดินเที่ยวแถวๆ ท่าพระจันทร์ และได้แวะเข้าไปที่ร้าน ดอกหญ้า

ได้เห็นเล่มนี้ เป็น Last diary เลยหยิบแล้วจ่ายเงินเลย ( เพื่อนที่ไปด้วยกันถามว่า "เห้ย ไม่เปิดอ่านก่อนหรอวะ ") ผมตอบว่า ไม่เปิด ... หนังสือเล่มนี้ดีมากๆ ผมชอบ เลยซื้อเลย


พอได้อ่าน.รู้สึก สงสาร หลิว อย่างมาก และ เมื่อได้อ่านจนถึง หน้าเกือบสุดท้าย ได้รู้ว่า หลิว จากไป..ผมแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ และนี่ก็คือเหตุผลที่ผม ได้เข้ามาที่ web แห่งนี้

และ อีกจุดประสงค์หนึ่งของผม ก็คือ

อยากจะแสดงความเสียด้วยกับครอบครัว ของ หลิว และ ขอให้ ดวงวิญญาณ ของผู้ล่วงลับ ไปสู่สุขคติ ไม่ต้องพบกับความเจ็บปวด ( ทั้งร่างกาย และจิตใจ ) ไม่ต้องพบกับความทุกข์ทรมาน

แม้ว่า หลิวจะประมาท กับชีวิตไปสักหน่อย แต่หลิว ก็ได้ทิ้ง ประสบการณ์และได้ถ่ายทอดมันออกมาให้ คนอื่น ได้รับรู้ และ รับทราบถึง สายสัมพันธ์ ของทุกสิ่ง และ ทุกอย่าง ที่หลิวได้ผ่านมา

ขอเป็นกำลังใจให้กับ หลิว และ ครอบครัว ของ หลิวครับ

สมมุติว่า ถ้าหลิวเป็นเพื่อนผมสักคน ...ผมจะยกโทษให้กับหลิวครับ



ปล. หนังสือ เล่มที่ 2 เนี้ย ..ออกมาได้จังหวะ เดียวกับวันแม่เลยทีเดียวครับ...กลับบ้าน ผมจะกลับปาย กอดแม่ นานๆ และ กราบแทบเท้าแม่สักครั้งครับ...เพราะ ท่านคือบุคคลที่รักเราที่สุดจริงๆ

และไม่ว่า ลูกจะเป็นอย่างไร "แม่ ก็ยังเห็นลูกเป็นเด็ก เล็กๆ เสมอ" คำพูดนี้ ..ผมรู้ได้เลย ไม่ว่า แม่ของใคร ก็ต้องคิดแบบนี้แน่ๆๆ




ด้วยความเสียใจและ อาลัยต่อผู้จากไป อย่างยิ่ง


นายชวรณ เบ็ญจาธิกุล ( ริน ) Username : rinsp1

[Guest_บุคคลทั่วไป_*]

ผมได้อ่านหนังสือ นี้เล่มแรก ( พิมพ์ครั้งที่ 24 ) รู้สึกว่า หลิว ..น่าสงสารมาก ที่สุด และเมื่อวาน 05-08-2008 ผมได้มีโอกาสไปเดินเที่ยวแถวๆ ท่าพระจันทร์ และได้แวะเข้าไปที่ร้าน ดอกหญ้า

ได้เห็นเล่มนี้ เป็น Last diary เลยหยิบแล้วจ่ายเงินเลย ( เพื่อนที่ไปด้วยกันถามว่า "เห้ย ไม่เปิดอ่านก่อนหรอวะ ") ผมตอบว่า ไม่เปิด ... หนังสือเล่มนี้ดีมากๆ ผมชอบ เลยซื้อเลย


พอได้อ่าน.รู้สึก สงสาร หลิว อย่างมาก และ เมื่อได้อ่านจนถึง หน้าเกือบสุดท้าย ได้รู้ว่า หลิว จากไป..ผมแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ และนี่ก็คือเหตุผลที่ผม ได้เข้ามาที่ web แห่งนี้

และ อีกจุดประสงค์หนึ่งของผม ก็คือ

อยากจะแสดงความเสียด้วยกับครอบครัว ของ หลิว และ ขอให้ ดวงวิญญาณ ของผู้ล่วงลับ ไปสู่สุขคติ ไม่ต้องพบกับความเจ็บปวด ( ทั้งร่างกาย และจิตใจ ) ไม่ต้องพบกับความทุกข์ทรมาน

แม้ว่า หลิวจะประมาท กับชีวิตไปสักหน่อย แต่หลิว ก็ได้ทิ้ง ประสบการณ์และได้ถ่ายทอดมันออกมาให้ คนอื่น ได้รับรู้ และ รับทราบถึง สายสัมพันธ์ ของทุกสิ่ง และ ทุกอย่าง ที่หลิวได้ผ่านมา

ขอเป็นกำลังใจให้กับ หลิว และ ครอบครัว ของ หลิวครับ

สมมุติว่า ถ้าหลิวเป็นเพื่อนผมสักคน ...ผมจะยกโทษให้กับหลิวครับ



ปล. หนังสือ เล่มที่ 2 เนี้ย ..ออกมาได้จังหวะ เดียวกับวันแม่เลยทีเดียวครับ...กลับบ้าน ผมจะกลับปาย กอดแม่ นานๆ และ กราบแทบเท้าแม่สักครั้งครับ...เพราะ ท่านคือบุคคลที่รักเราที่สุดจริงๆ

และไม่ว่า ลูกจะเป็นอย่างไร "แม่ ก็ยังเห็นลูกเป็นเด็ก เล็กๆ เสมอ" คำพูดนี้ ..ผมรู้ได้เลย ไม่ว่า แม่ของใคร ก็ต้องคิดแบบนี้แน่ๆๆ




ด้วยความเสียใจและ อาลัยต่อผู้จากไป อย่างยิ่ง


นายชวรณ เบ็ญจาธิกุล ( ริน ) Username : rinsp1

ซื้อมาอ่านแล้วนะค่ะ ขอแสดงความเสียใจด้วยกับครอบครัวพี่หลิว
เป็นหนังสือที่มีสาระมาก อ่านแล้วร้องให้เกือบจะทุกหน้า
เศร้าจริงๆ-*-

[Guest_linereye_*]

ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวของพี่หลิว

เพิ่งจะอ่านเล่มสองเสร็จ คราบน้ำตายังคงอยู่ที่ใบหน้าอยู่เลยค่ะ ใด้อ่านเล่มหนึ่งมาก่อนหน้านี้มากแล้ว แต่ไม่คิดว่าจมีเล่มสองออกมา พอดีน้าสาว โทรมาบอกว่ามีเล่มสอง ออกแล้ว !ก็เลยฝากซื้อเลย พออ่านจบก็เลยต้องรีบเข้าในเว็บนี้

เรื่องราวของพี่หลิวทำให้เราได้คิดอะไรต่อมิอะไรมากมาย พี่หลิวอาจจะมีช่วงเวลาแห่งความสุข และ ความทุกข์แต่ ณ ตอนนี้พี่ก็ยังโชคดีดีกว่าคนที่ยังต้องดำเนินชีวิตต่อไปโดยไม่มีโอกาศที่จะรับรู้ว่า
อะไรจะเกิดขึ้น พี่หลิวยังโชคดี ที่ยัง มีพ่อ แม่ ลูกที่หน้ารัก แล้วยังมีคนที่รัก ที่ยังคงยืนอยู่เคียงข้างจนวันสุดท้าย และทุกคนที่พี่รักก็ยังคงรักพี่อย่างไม่เสื่อมคลาย


ไม่ว่าวันเวลาจะผ่านไป แต่เราก็จะขอเก็บเรื่องราวที่พี่ได้ถ่ายทอดออกมาจากชีวิตจริงเพื่อเป็นคติเตือนใจในก
ารที่เก้าเดินวต่อไปในวันข้างหน้า ขอบคุณ ที่ทำ ให้ได้รู้ว่าเราต้อง safe ชีวิตตัวเองอย่างไร


ขอบคุณค่ะขอบคุณจริง

[Guest_linereye_*]

ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวของพี่หลิว

เพิ่งจะอ่านเล่มสองเสร็จ คราบน้ำตายังคงอยู่ที่ใบหน้าอยู่เลยค่ะ ใด้อ่านเล่มหนึ่งมาก่อนหน้านี้มากแล้ว แต่ไม่คิดว่าจมีเล่มสองออกมา พอดีน้าสาว โทรมาบอกว่ามีเล่มสอง ออกแล้ว !ก็เลยฝากซื้อเลย พออ่านจบก็เลยต้องรีบเข้าในเว็บนี้

เรื่องราวของพี่หลิวทำให้เราได้คิดอะไรต่อมิอะไรมากมาย พี่หลิวอาจจะมีช่วงเวลาแห่งความสุข และ ความทุกข์แต่ ณ ตอนนี้พี่ก็ยังโชคดีดีกว่าคนที่ยังต้องดำเนินชีวิตต่อไปโดยไม่มีโอกาศที่จะรับรู้ว่า
อะไรจะเกิดขึ้น พี่หลิวยังโชคดี ที่ยัง มีพ่อ แม่ ลูกที่หน้ารัก แล้วยังมีคนที่รัก ที่ยังคงยืนอยู่เคียงข้างจนวันสุดท้าย และทุกคนที่พี่รักก็ยังคงรักพี่อย่างไม่เสื่อมคลาย


ไม่ว่าวันเวลาจะผ่านไป แต่เราก็จะขอเก็บเรื่องราวที่พี่ได้ถ่ายทอดออกมาจากชีวิตจริงเพื่อเป็นคติเตือนใจในก
ารที่เก้าเดินวต่อไปในวันข้างหน้า ขอบคุณ ที่ทำ ให้ได้รู้ว่าเราต้อง safe ชีวิตตัวเองอย่างไร


ขอบคุณค่ะขอบคุณจริง

[Guest_bee_*]

ได้อ่านทั้งสองเล่นเลยค่ะ ไม่คิดว่าชีวิตจริงของเราเป็นได้ดั่งละครจริงๆ

ยังไงก็ขอให้พี่หลิวหลับให้สบาย เพราะพี่หลิวได้ต่อสู้กับชีวิตมาจนเหนื่อยแล้ว

ส่วนครอบครัวของพี่หลิว ก็สู้ต่อไปนะค่ะจะเป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ ที่จริงอยากเห็นหน้าน้องไซน์

ว่าจะน่ารักมากไหม คงน่ารักมากๆๆเลย เสียดายนะค่ะที่พี่หลิวได้อยู่กับ

คนรักแค่เพียงเสี้ยวเวลาที่น้อยนิด โรคร้ายไม่น่ากลับมาเลย

ยังไงก็สู้ต่อไปนะค่ะ

[doraemon]

ขอแสดงความเสียจัยด้วยน่ะค่ะพี่หลิว

ขอให้พี่หลิวหลับให้สบายน่ะค่ะ ขออย่าให้พบเจอกับความทรมาณอีกต่อไปน่ะค่ะ

นู๋เชื่อค่ะว่าน้องไซน์และครอบครัวของพี่หลิวจะอยุ่กันอย่างสบายเพราะกุศลที่พี่หลิว
ได้ทำไว้

หนังสือตั้ง 2 เล่นที่พี่หลิวเขียนออกมาจากความรู้สึก มันสามารถสอนคนที่อ่านได้น่ะค่ะ

ถึงแม้ว่ามันจะสอนได้ไม่มากก แต่นู๋เป็นคนหนึ่งค่ะที่เรียนรู้ได้มากเหลือเกินจากหนังสือทั้ง 2 เล่น

ขอบคุณมากน่ะค่ะที่เขียนหนังสือออกมา เพราะมันทำให้นู๋รู้ว่าลมหายจัยของเราทุกลมหายจัยมีค่าขนาดหนัย

ทำให้รู้ว่าชีวิตของเราที่เกิดมาแล้วมันไม่ได้เดินหน้าไปเรื่อยๆๆแต่หลังจากที่เราลื
มตาดูโลกแล้ว

เวลาต่อจากนี้มันคือการนับถอยหลังที่จะจากโลกนี้ไป

ขอให้สู่สุคติน่ะค่ะพี่หลิว ขอให้ชาติหน้าพี่หลิวเกิดมาพบเจอกับสิ่งสวยงามน่ะคะ

[Guest_MaPrang_*]

เพิ่งอ่านหนังสือจบ..ติดตามมาตั้งแต่เล่มแรก

ซึ้งมาก..ได้ข้อคิดดีๆมากมายจากเรื่องราวของพี่หลิว

ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวของพี่หลิวด้วยค่ะ

ช่วงชีวิตสุดท้ายของพี่หลิวนั้น...

แม้ทุกข์กายแต่ใจก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข

ได้อยู่พร้อมหน้ากับคนที่พี่หลิวรักมากที่สุด

พี่หลิวหลับให้สบายเถิดค่ะ

น้องไซน์สู้ๆ นะคะหนู

และขอเป็นกำลังใจให้คุณตากับคุณยายด้วยค่ะ

[miik19]

ขอเป็นกำลังใจให้น้อง ไซน์ และคุณพ่อคุณแม่ของหลิว ได้อ่านหนังสือ ของหลิวแล้ว เป็นหนังสือที่ดี รู้สึกได้ข้อคิดหลาย ๆ อย่าง คนเราเมื่อทำผิดแล้ว ยอมรับ นั้นเป็นสิ่งที่ดี หลิวยังดีที่ไม่ฆ่าลูกของตัวเอง ยังรู้สึกกับคำว่าแม่ อยากบอกอีกครั้งหนึ่งว่า ตั้งแต่อ่านหนังสือมา ประทับใจหนังสือ 2 เล่มนี้มากค่ะ

[editor]

อ่านคอมเม้นท์ต่างๆแล้วน้ำตาก็ไหลอีกรอบ
ขอบคุณทุกๆคนแทนครอบครัวของหลิวด้วยค่ะ
ดีใจจริงๆที่เรื่องราวของหลิว
ให้ข้อคิดหลายๆอย่างกับใครหลายๆคน
เชื่อว่าหลิวเธอคงมองลงมาแล้วกำลังยิ้มอยู่เป็นแน่